Vrouwtje (thee)lepel en de lege batterij

Screenshot_20180913_175751Eerlijk? Ik hoorde bij die mensen die wat moeite had met die andere groep mensen die goed hun grenzen aan konden geven. “Ga daar eens overheen” dacht ik dan. “Doe spontaan! Dan slaap je een keer een nacht korter (of niet) daar kom je ook wel weer bovenop. Maar.. leef!” Tegenwoordig snap ik die mensen wat beter.

Leven met een chronische ziekte betekent ook: inleveren op je energie. Van de ene op de andere dag word je wakker met een batterij die niet meer vol wordt.

Het is als een telefoon waarvan de batterij zijn beste tijd heeft gehad. Je legt hem nog wel aan de lader maar er komt geen 100% meer op je schermpje en hij is ook zo weer leeg en valt soms zomaar uit. Hoe je met die beperkte energie om moet gaan vind ik een puzzel.

Gelukkig is daar de ergotherapeut die je daarbij helpt. Zij legt uit dat je de energie die je hebt goed moet verdelen. Je kunt daar allerlei tools voor gebruiken.

Bijvoorbeeld de lepelmethode, waarbij de lepels voor energie staan en je die gedurende de dag kunt uitgeven. En op=op. Zaak is wel dat je de lepels niet te vol schept. En geen soeplepels gebruikt.

Ook kun je gebruik maken van de Activiteitenweger app waar je punten moet geven aan je activiteiten en minpunten bij rustmomenten. Je mag dan een bepaald aantal punten op een dag inzetten.

Om mijn energie inzichtelijk te maken voor anderen kreeg ik laatst bij een cursus een handje muntjes. Ik moest steeds muntjes opzij schuiven als ik vermoeider werd, en na een rustmoment kon ik weer wat terugpakken. Ik vond dat wel erg persoonlijk. Maar misschien wel handig als je met een groep bent waar het belangrijk is dat men weet wat ze nog van je kunnen verwachten.

Ik kies er tegenwoordig voor om in de ochtend een lijst met dingen op te schrijven die moeten gebeuren. Dan knip ik die taken zo nodig in stukken en verdeel ze zo dat de momenten tussen de pauzes ongeveer even zwaar zijn. Zo kan het dus zijn dat ik in de ochtend al de groenten ga snijden voor het avondeten. De rustmomenten tussendoor zijn belangrijk.  Want het goede nieuws is dat de goede spieren (die harder moeten werken en dus goede zorg verdienen) kunnen uitrusten en gedurende de dag (deels) opladen. Dus zie je mij midden op de dag op de bank liggen dan ben ik geen luie uitkeringstrekker;), maar laad ik weer een beetje op voor mijn volgende activiteit. Net zoals die oude telefoon even tussendoor moet opladen om hem toch aan de praat te houden gedurende de dag.

Misschien herken je de vermoeidheid en moet je ook je energie verdelen. Ben benieuwd hoe jij dat doet. Dus leuk als je even een reactie achterlaat.

3 gedachten over “Vrouwtje (thee)lepel en de lege batterij

  1. wij zijn maar met zijn tweetjes en wonen in een klein huisje gelijkvloers bij de molen in Kloetinge…….Om de twee weken heb ik een hulp die in 3 uur alles schoonmaakt….betaal die wel zelf niet via de gemeente….is een kennisje van me …..ga overdag ook wel eens op de bank liggen en kijk dan Netflix ik denk dan of je nu een boek leest of dit….wel gevaarlijk dat je niet verslaafd raakt hahaha
    Af en toe met de scoot erop uit met mijn man en naar de markt. Wij hebben een camper en gaan daar vaak mee weg, ideaal voor ons want het bed is goede hoogte en ik stap zo de douche in…..als we stoppen op een mooi plaatsje loop naar achter en klaar…..in de winter gaan we altijd 3 maanden naar Spanje, Portugal…..heerlijk naar het zonnetje goed voor de spieren.Onze reisverslagen zie je op http://www.camperlanden.eu en alles over campers http://www.camperpunt.nl gr Maddy

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s